صفحه 1 از 3 1 2 3 آخرینآخرین
نمایش نتایج : از شماره 1 تا 10 , از مجموع 27
Like Tree184تشکر

موضوع: عکس شماره ۱۶

  1. #1
    Moderator nmroshan آواتار ها
    تاریخ عضویت
    February 2004
    محل سکونت
    mashad
    نوشته ها
    5,264
    تشکر شده
    38264
    تشکر کرده
    11584

    پیش فرض عکس شماره ۱۶

    M-1-14.jpg


    عکس دارای وجوه خاصی است که می‌تواند فکر ما را بخود مشغول کند. مشتاق خواندن نوشته‌های دوستان در رمزگشایی، تحلیل و نقد اثر هستیم...
    yasin-m، Daruosha، merdax و 30 نفر دیگر تشکر می‌کنند.
    نعما م. روشن
    مقالات سایت عکاسی |وبلاگ (از عکاسی) | اینستاگرام : Nemaroshan

  2. #2
    كاربر همراه diamont آواتار ها
    تاریخ عضویت
    April 2007
    محل سکونت
    کرج
    نوشته ها
    135
    تشکر شده
    804
    تشکر کرده
    200

    پیش فرض

    wow!
    عکس فوق العاده ایست. ورود و خروج به کادر عالیه. جالب این جاست که تمام المان ها من جمله نقاط قوی و خطوط قطر به ضلع و... همگی روی تعادل وزن بصریش تأثیر برابری دارند.
    و از بابت تأویل هم در اولین نگاه در من یه حس تشویش پریودیک ایجاد کرد ، در واقع نابسامانیه ذهنی که در نهایت یه تندیس منظم ایجاد میکنه درست مثل زندگی انسان ها .
    روزها و لحضه هایی که برای آدم یک آن میگذره و با لذت فراوان و ثانیه هایی که با واژه عبور آشنایی ندارند و همراه با درد برای آدم یک عمر میگذره ، ولی در نهایت اسم همه این ها میشه زندگی .
    و میشن سلول هایی که علی الظاهر همگی یکسان اند و تشکیل دهنده یک پیکر بنام زندگی.
    در کل عکس فوق العاده ایست همراه با تعلیقی دلپذیر.
    nmroshan، Maisam.H، vahidmir2000 و 4 نفر دیگر تشکر می‌کنند.
    محمد جواد نورمحمدی
    canon 6d + fuji x pro1 + fuji x100 + canon 40d + canon 24-70 L +fujinon 35 f:1.4 + canon 70-200L is usm + sigma 10-20

  3. #3
    كاربر همراه vahidmir2000 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    October 2010
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    290
    تشکر شده
    565
    تشکر کرده
    424

    پیش فرض

    ثبت جالبیه که از مجموعه ای از خطوط هندسی تشکیل شده. نگاه عکاس و زاویه دیدش تحسین برانگیزه و سیاه و سفید بودن عکس در چنین فضایی سکون محض رو به همراه آورده. انگار عکسی است که از یک عکس گرفته شده و نه از یک دنیای زنده. در نگاه اول هیچ چیزی از عکس درک نمیشود ولی بعد از لحظه ای تامل فریم عکس برای بیننده شکل میگیرد و تک تک خطوط کار سازندگی فریم را شروع میکنند. عکس تا حدود زیادی به من حس سه بعدی بودن داد ... ممنون از انتخاب این عکس
    nmroshan، Maisam.H، mehran_sh_t و 1 نفر دیگر تشکر می‌کنند.
    Back for Good

  4. #4
    كاربر همراه mhd61 آواتار ها
    تاریخ عضویت
    February 2011
    محل سکونت
    Aachen, NRW, Germany
    نوشته ها
    134
    تشکر شده
    1685
    تشکر کرده
    199

    پیش فرض

    یاد پلان های فیلم سرگیجه افتادم. همون قدر سرگیجه آوره. کمی هم distortion داره به نظرم. (شاید هم من اشتباه میکنم)
    nmroshan، vahidmir2000 و M.Khalili تشکر می‌کنند.



  5. #5
    كاربر همراه
    تاریخ عضویت
    November 2006
    نوشته ها
    231
    تشکر شده
    2147
    تشکر کرده
    817

    پیش فرض

    این یکجور بازی با نگاه از راه قرینه سازی و وارونه نمایی است.

    اگر عکس را بطور عمودی به دو نیم کنیم، خواهیم دید که نیمه ی راست، قرینه ی وارونه شده ی نیمه ی چپ تصویر است.
    البته در ویرایش کوشیده اند که آثار روی دیوارها کمی متفاوت از قرینه ی دیگر به نظر برسد که میتواند در گمراه کردن چشم، مؤثر باشد.

    اما قرینه ساختن و وارونه چسباندن به همدیگر در این عکس چه چیزی را به نمایش میگذارد و چه میتواند بگوید؟


    این وارونگی، موجب یک نوع همپوشانی و فضاسازی غیرطبیعی و ناشناخته از سازه ای شده که چه بسا صورت واقعی اش قابلیت پروراندن چنین ابهام و ایهامی را ندارد.

    این سازه که اکنون پیش روی ما هست، گویی که سر و ته ندارد و اجزائش چنان در هم تنیده شده که جدایی ناپذیر می نمایاند و این یقین را تولید میکند که همه ی این خطوط سرانجام همدیگر را باز خواهند یافت.

    این عکس، فضایی سرد و خشن دارد اما ابدیتی در آن نهفته است.
    دیوارها از هر سو نگاه ما را احاطه میکنند و اگر هم پنجره ای هست در پس میله ها زندانی است.
    درها تاریک و خاموش و هراس آورند.
    پله ها را حس میکنیم اما نمی بینیم.

    خالی از عنصر انسانی! تهی از آنچه که باید باشد!

    از خود می پرسیم در اینجا چگونه و از کدام زاویه باید گام برداشت؟!
    پایین و بالایش کجاست؟! پس و پیشش کجاست؟!

    حتا به نظر می رسد که میتوان روی دیوارها راه رفت! انگار در پس دیوارها هیچ چیزی نیست!
    از هر طرف، جاده می بینیم اما به کجا میتوان رسید؟!

    وارونگی تصویر، ما را نیز از درون، دچار وارونگی و سردرگمی میکند.
    و این یادآور حالتی میتواند باشد که چه بسا در ازدحام و هیاهوی روزمره، گهگاه حسش کرده ایم و طعم سرگیجه ای را دارد که بارها آن را به نوعی دیگر در این عصر جدید، چشیده و آزموده ایم.



    .
    nmroshan، farsad، shabab و 14 نفر دیگر تشکر می‌کنند.

  6. #6
    كاربر همراه mehran_sh_t آواتار ها
    تاریخ عضویت
    December 2010
    نوشته ها
    132
    تشکر شده
    637
    تشکر کرده
    481

    پیش فرض

    در نگاه اول به نظرم اومد که عکسیه که از پایین یک ساختمون به سمت بالا گرفت شده، ولی دیدم به همین سادگی هام نیست! در عکس یک سری خطوط رو میبینیم که مستقیما نگاه رو به مرکز عکس می برند، جایی که یک سری اشکال مربع شکل رو میبینیم که یک ساختمون چند طبقه رو به ذهن میارن. وجود این طبقات، فضای خاکستری عکس و تقارن تقریبی عکس (جدا از ارتفاع متفاوت، حس می کنیم که این تقارن دو طرفه در تمام دو طرف ساختمون ادامه داره) و شکل یکسان طبقات نوعی کرختی و تکرار زندگی رو می رسونه.
    nmroshan، ahmadsht، vahidmir2000 و 1 نفر دیگر تشکر می‌کنند.
    Mehran Sheikholeslami

    طراحی وبسایت : Mehran-SH.IR
    گالری

  7. #7
    كاربر همراه ahmadsht آواتار ها
    تاریخ عضویت
    May 2010
    محل سکونت
    Iran,Tehran
    نوشته ها
    109
    تشکر شده
    402
    تشکر کرده
    366

    پیش فرض

    نمي دانم چرا با ديدن اين عکس ، ناخود آگاهانه به ذهنم خطور کرد که بايد تمامي ساکنين اين ساختمان مستاجر باشند !!! کادر عکس ، ميان ساختماني را به تصور مي کشد که شايد از آن به ميانه راه نيز بتوان تعبير نمود . ميانه راهي که ظاهرا در قبل و بعد از آن تغييري حاصل نمي شود ، چيز جديدي نيست و شايد به نوعي بيانگر يک زندگي ساکن و راکد باشد . ظاهرا اينجا ، بالا تر و پايين تر ، همه چيز مثل هم است ، بدون هيچ تغييري شگرفي و از آن بر مي آيد که اين ساختمان ساکنيني مثل خودش دارد . ساکنيني که صبح تا شب ، نيستند ، و همه چيز ديروز و فردايشان را در همين تصوير مي تواند برداشت کرد . من رکورد را به شکل برجسته اي در اين عکس استنباط مي کنم . کادري قوي با حد اکثر استفاده از المانهاي محيطي که اتفاقا در اينجا سادگي و سکون آن به عکاس کمک شاياني نموده ، به زيبايي تصوير خلق شده، افزوده است . راهروهاي متوالي ، که در تصوير به جايي نمي رسند ، شايد به ديد من ، همان حرکت به سمت ناکجا آبادي است که تکرار و سکون قانون اصلي آن است .
    nmroshan، M. Beyrami، Maisam.H و 3 نفر دیگر تشکر می‌کنند.
    احمد شيخ‌الاسلامي



  8. #8
    كاربر آشنا ali.saremi آواتار ها
    تاریخ عضویت
    May 2009
    نوشته ها
    55
    تشکر شده
    81
    تشکر کرده
    121

    پیش فرض

    یک کار فرم گرای خوب که با ایجاد تناقض های بصری و ذهنی به کمک تقارن و وارونگی حسی توامان از شک و اضطراب را در بیننده به وجود می آورد که این امر به دلیل تضاد کنتراست سیاهی و سپیدی و پرسپکتیو هم عکس اصلی و هم تصویر نهایی تشدید می گردد.



    حال چنانچه همراه با تقارن عمل عکس صورت نمی گرفت این پرسپکتیو نیز به وجود نمی آمد

    تصاویر پیوست شده تصاویر پیوست شده
    nmroshan، ahmadsht، M.Khalili و 2 نفر دیگر تشکر می‌کنند.

  9. #9
    كاربر بسیار فعال
    تاریخ عضویت
    September 2010
    نوشته ها
    1,289
    تشکر شده
    6185
    تشکر کرده
    6457

    پیش فرض

    با سلام

    گفتنی ها را در مورد ترکیب بندی و کادر دوستان گفتند

    وقتی این عکسو نگاه میکنم یجورایی حالت ترس و استرس و اضطراب در من تشدید میشه و اصلا حس خوبی ندارم، یا بهتر بگم حالت غم و اندوه را برام بوجود میاره، و یه جور حالت دلگرفتگی مثل غروب های روز جمعه

    موفق باشید........
    ویرایش توسط Walkman : Tuesday 31 May 2011 در ساعت 17:48
    mehran_sh_t، Hamid.d، persian.boy و 2 نفر دیگر تشکر می‌کنند.
    رضا اقبالی www.instagram.com/reza.eqbali

  10. #10
    كاربر آشنا
    تاریخ عضویت
    May 2011
    نوشته ها
    41
    تشکر شده
    73
    تشکر کرده
    821

    پیش فرض

    من یک سوالی دارم
    نصفی از عکس عکاسی شده
    و نصف دیگه عکس توسط فتوشاپ قرینه شده

    وقتی تمام پیچیدگی ایجاد شده , حاصل قرینه سازی در فتوشاپه , آیا اصلا این پیچیدگی مربوط به عکس و عکاس میشه
    یا گرافیست و فتوشاپ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

صفحه 1 از 3 1 2 3 آخرینآخرین

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •