سلام
راجع به رنگ آبی هواپیماهای F-A-18
تا اونجا که من می دونم این هواپیما برای نیروی دریایی آمریکا طراحی شده به همین دلیل رنگش آبیه
ولی نمی دونم توی ایران که ناو هواپیمابر نداریم چرا این ها رو آبی کردن ؟
با این رنگ حتما مشکل استتار پیدا می کنن
سلام
راجع به رنگ آبی هواپیماهای F-A-18
تا اونجا که من می دونم این هواپیما برای نیروی دریایی آمریکا طراحی شده به همین دلیل رنگش آبیه
ولی نمی دونم توی ایران که ناو هواپیمابر نداریم چرا این ها رو آبی کردن ؟
با این رنگ حتما مشکل استتار پیدا می کنن
احسان
می دونم این صحبت ها ربطی به این فاروم نخواهد داشت ولی
تقریبا میشه گفت دیگه امروزه بحث استتار هواپیما با این تجهیزات پیشرفته معنایی نداره. رو هوا که هیچی رو زمینم باز به همین منوال.
اون رنگ آبی F-18 هم اصلا جنبه استتاری نداره.
رنگ آمیزی این هواپیما هم تقلیدی از همون هواپیما بود. این هواپیما یک F5 آپگرید شدست که سکان عمودی اون به سبک F-18 طراحی شده شاید به همین دلیل هم این رنگ آمیزی رو برای اون در نظر گرفتن.
و در آخر هم باید بگم این چند نمونه صاعقه ای که تولید شده و بدین شکل رنگ آمیزی شده بعید می دونم محصول نهایی باشه که از خط تولید انبوه خارج شده باشه فکر می کنم این ها فعلا نمونه های آزمایشی هست که همچنان روشون داره کار میشه.
در ضمن باید بگم F-18 هم خود از نوادگان f-5 است و بر مبنای آن طراحی شده. در ایران هم نمونه آپگرید شده دیگری از f5 ساخته شد که اینبار به جای سکان ورودی هوای موتور و بال ها رو به سبک f-18 طراحی کردن.
ویرایش توسط delagah : Thursday 20 August 2009 در ساعت 22:14
باز هم منو می بخشید که نا مرتبط با فاروم اظهار نظر می کنم ولی:
تا جایی که من اطلاع دارم خط تولید موتورش رو هم راه اندازی کردن و حتی از موتور اون قراره در یک نوع هلی کوپتر و یه وسیله آبی نیز استفاده بشه.
در مورد بدنه چون اطلاع دقیق ندارم فقط نظر شخصیمو می گم بعید می دونم گفته شما صحیح باشه. بر مبنای این هواپیما دو مدل دیگه از این هواپیما هم طراحی شده یکی ویژه گشت زنی دریای یکی نقل انتقال نیروی مسلح که انتهای بدنه اون تغییر می کنه و دری به سبک c130 طراحی شده . بنابراین این که فقط 20 درصد بدنه رو می سازن فکر می کنم نظر اشتباهیست. البته نمونه دریاییش گفته شد به تولید انبوه رسیده و قرار بود به نیرو دریایی تحویل بشه ولی اونیکیش رو خبر ندارم.
خب منم یک آف تاپیک بگم و بعد برم به اون تاپیک موعود! :cool:
من چیزی از هواپیما و مشخصات فنی و تکنیکی این هواپیماها نمی دانم , ولی تا جاییکه یادمه:
قرارداد مونتاژ هواپیمای ایران 140 درست زمانی بسته شد که رییس سازمان هواپیمایی کشوری وقت ایران, قبل از این سمت, سفیر ایران در اوکراین بوده! :cool: حالا خودتون بیشتر به قابلیتهای آبی-خاکی این هواپیما پی ببرید!
هواپیما روی زمین مثل هر جسم دیگه نظامی باید استتار بشه. مگه اینکه توی آشیانه باشه.
منظور من از استتار رو زمین بود و برای هواپیماهای ایران. قطعا رنگ آبی نمی تونه استتار باشه برای هواپیمای نیروی زمینی که باید روی زمین بمونه. و اوضاع رو بدتر می کنه.
هواپیماهای نیروی دریایی آمریکا اغلبشون آبی رنگ هستن و این یه حالت سنتی داره.
در مورد رنگ آمیزی ، دقیقا از نظر تقلید با شما موافقم فقط قصد تقلید کردن در کار بوده.
البته ممکنه که دلایل نظامی هم داشته باشه
احسان
وحید جان صبر کن منم میامدر مورد بدنه چون اطلاع دقیق ندارم فقط نظر شخصیمو می گم بعید می دونم گفته شما صحیح باشه. بر مبنای این هواپیما دو مدل دیگه از این هواپیما هم طراحی شده یکی ویژه گشت زنی دریای یکی نقل انتقال نیروی مسلح که انتهای بدنه اون تغییر می کنه و دری به سبک c130 طراحی شده . بنابراین این که فقط 20 درصد بدنه رو می سازن فکر می کنم نظر اشتباهیست. البته نمونه دریاییش گفته شد به تولید انبوه رسیده و قرار بود به نیرو دریایی تحویل بشه ولی اونیکیش رو خبر ندارم.
متاسفانه حقیقت داره. وباقیش تبلیغاته . مدتهاست داریم تلاش میکنیم بسازیم اما نشده. سمند ساختن با موتور پژو پژو ساختن با موتور پیکان و .. البته باید از یجایی شروع کرد و لی وقتی مدیریت نیست. ..نیروی متخصص بلند میشه میره تو ناسا کار میکنه تو نیروی هوایی آلمان و فرانسه ایرانی زیاده ...
مثل جریان قطار شیراز و مثل جریان ساخت 5 فروند کشتی در سال گذشته که نمی دونم چطور شد که الا ن ساخت اولین کشتیو جشن گرفتن(در حالی که پارسال 5 تا ساخته شده بود!!!)
استتار با رنگ هنوز هم تو جنگ های نزدیک و کم ارتفاع مهمه.وقتی تشخیص انسان میاد وسط استتار مهمه.شما جنگ امریکا با عراق و افغانستان رو نگاه نکن که میان ازون بالا که میدونن دشمن هیچ موشکی که بهشون برسه نداره راحت بمباران میکننو هدفهارو با موشک میزنن میرن.(همون کاری که با ما اواخر جنگ که موشک های لینوکسمون تموم شده بود میکردن) اگه جنگ هوایی پیش بیاد اگه پای تشخیص اف 117 با چشم باشه (ما که آواکس نداریم!) چرا استتار هم مهمه.
به هر حال به نظر من این چند پست آخر کلا پاک بشه! ما فقط زحمت مدیران رو زیاد میکنیم اینجوری
سلام:
جدای از موضوع محوی پس زمینه در ارتباط با عکس های مورد نظر که میتواند به سلیقه باشد ( فرضا من هم به سلیقه وضوح نسبی ( چیزی که در این تصویر با این ابعاد دیده میشود ) پس زمینه شهری را میپسندم) شاید این موضوع محوی و عمق میدان کم مد نظر شما براحتی هم امکان پذیر نباشد. اگر چه عمق میدان کم یا بسیارکم که ماحصل آن محوی پس زمینه است به آیتم های زیادی بستگی دارد ولی زمانی که فاصله باسوژه زیاد باشد بدست آوردن محوی پس زمینه روی کم ترین دیافراگم ها هم میتواند چالش برانگیز باشد یا غیر ممکن.
میتوان برآورد کرد که با فاصله فرضی 200 متر از هواپیما به احتمال بسیار زیاد تمامی هواپیما روی دیافراگم پایین حتی 4 هم در وضوح کامل باشد.
خوب اشاره به این نکات به معنای این نیست که نمیتوان ثبتی به این مشخصه محوی پس زمینه در اثر عمق میدان پایین گرفت بلکه دقت روی این موضوع است که بخاطر سوژه و ابعاد آن و همچنین ثبتی با کادری مشخص نیاز به فاصله ای زیاد خواهد بود. این افزایش فاصله تا سوژه میتواند تاثیر دیافراگم باز فرضا از 8 تا 5.6 یا حتی 4 را در محوی پس زمینه و در تفاوت بین این محوی تاثیر آن ناچیز باشد.
با توجه به آنکه اکثر لنزها در دیافراگم های باز افت کیفیت دارند بنظر من بهترین تنظیم دیافراگم با توجه به سوژه و ابعاد آن همین دیافراگم 8 الی 11 خواهد بود. در صورت تاکید روی محوی زیاد روی پس زمینه پیشنهاد لنزهای تله 300 با دیافراگم 2.8 به احتمال زیاد تاثیر مطلوبی خواهند داشت( با دقت به فاصله بکگراند از سوژه )
بطور کل دست یافتن به محوی پس زمینه در اینگونه عکس ها از دیده من براحتی امکان پذیر نخواهد بود مگر استفاده از لنزهای سوپر تله با دیافراگم های باز 4 به پایین.. و فاصله بیشتر بکگراند با سوژه
یا دقت روی ابعاد چاپ مورد نیاز... گواه اینکه همین الان هم بکگراند میتواند از وضوح مطلوبی ( یا شارپنس مطلوبی ) برخوردار نباشد
چون فاصله ها مشخص نیست دقیق نمیتوان ارزیابی کرد
این بحث اگر چه سادست اما نکات ریزی دارد که من هم بیشتر از این نمیدانم
فرضا دیافراگم باز برای محوی کامل پس زمینه در هر ابعاد چاپی؟! یا دیافراگم باز برای شارپ نبودن تصویر بکگراند در ابعادی خاص؟ چیزی که عکاس به آن نیاز ندارد و ......
اینکه به صراحت نمیتوان روی این مورد اظهار نظر کرد بخاطر آنست که عمق میدان یک واژه نسبی است که به آیتم های زیادی بستگی دارد...
موفق باشید
ببخشید که اون بحث رو ادامه میدم.فقط برای روشن شدن موضوع.
در مورد ایران 140 باید بگم، به دلیل وجود کوه و ارتفاعات متفاوت تو ایران، تمام هواپیماهای کشور باید بتونن در صورت از دست دادن 1 موتور ارتفاع لازم برای عبور از موانع طبیعی رو بدست بیارند که این هواپیما با از دست دادن یک موتور افت ارتفاع خواهد داشت و از مانعی مانند رشته کوه البرز نمیتواند عبور کند و نظر کارشناسان این رشته رو نتوانست برآورده کند. اما اینکه چرا تولیدش متوقف نشد عجیبه! و همچنین زمانی که اولین شرکت خصوصی هواپیمایی ایران یعنی سفیران مجبور به خرید 2 فروند از این هواپیما شد! یکیشون همیشه نقص فنی داشت و پروازهاش همیشه تاخیرهای طولانی. و دیگریش هم تو یه پرواز ، یه موتور از دست داد و مجبور به فرود اظطراری تو فرودگاه غیر فعال اراک شد.و به خاطر Hard Landing گرچه مسافران آسیبی ندیدند ولی هواپیما از رده خارج شد. و همین 2 ماه پیش چند نفر از بهترین استاد خلبانهامون تو شاهین شهر اصفهان (محل شرکت هسا) در حال آموزش با همین ایران 140 بودند که به خاطر از دست دادن موتور، سقوط وحشتناکی داشتند و همه خاکستر شدند!!:(
چند پرواز و این همه سانحه؟
واقعا ببخشید خیلی آف تاپیک حرف زدم.
آقای قشقایی عزیز ممنون از توضیحاتتون.بله دقیقا برای داشتن پس زمینه محو نیاز به لنز های سوپر تله با دیاف پایین هست که خیلی گرون هستند.
به هر حال من طبق نظر شخصی، این زمینه رو دوست دارم و نیازی به محو شدنش نمیبینم. و همینطور زمانی که از دیاف های باز استفاده کردم علاوه بر افت شارپنس ، به دلیل نزدیکی به هواپیما نقاطی از بدنه هواپیما خارج از فوکوس میشد که قابل قبول نیست.
فکر میکنم تو این زمینه یعنی محو کردن پس زمینه با هر روشی! بهترین کار تلاش برای عکسهای Panning هستش که با دیاف های بسته مثل 16 به بالا قابل انجامه مانند عکس زیر که واقعا گرفتنش آسون نیست. (مخصوصا چون روی 100-300 لرزش گیر ندارم!)
امیدوارم جذاب باشه.
داشتم می گشتم تو عکسام اینو پیدا کردم
تبریز حوالی 2 بعد از ظهر سال 83 فکر کنم. دوربین پنتاکس سوپر آ فکر کنم لنز 28 باشه نگاتیو